τι ‘ν’ τούτο;

Πριν από μερικούς μήνες, έλαβα ένα email από την ActionAid Hellas, που αναζητούσε εκπαιδευτικούς από όλη την Ελλάδα για την επόμενη αποστολή της. Επρόκειτο για τη 2η φάση του τριετούς προγράμματος «Send my friend to school«, με στόχο την προώθηση τον αναπτυξιακό στόχο της χιλιετίας που αφορά την πρόσβαση σε πρωτοβάθμια εκπαίδευση για όλα τα παιδιά στον κόσμο. Το ευρωπαϊκό αυτό πρόγραμμα συντονίζεται από την Βρετανική ActionAid, και έχει εταίρους τόσο στην Ευρώπη όσο και την Αφρική.

Προσκαλούσαν λοιπόν εκπαιδευτικούς με εμπειρία σε καινοτόμες μεθόδους διδασκαλίας, ίσως και εμπειρία από δημιουργία εκπαιδευτικού υλικού, για να ταξιδέψουν στη Ρουάντα τον Ιούλιο του 2014. Επισκέψεις σε σχολεία, συνεταιρισμούς γυναικών, μνημεία της γενοκτονίας… για να γυρίσουν και να φτιάξουν εκπαιδευτικό υλικό για τα ανθρώπινα δικαιώματα, που να μπορούν να το αξιοποιήσουν οι Έλληνες εκπαιδευτικοί (εντός ή εκτός του μαθήματός τους).

Ομολογώ ότι διάβασα το mail μου σε ένα διάλειμμα, από τον υπολογιστή του σχολείου.
Εντάξει. Ο χρόνος σταμάτησε.
Ούτε θυμάμαι σε ποιο τμήμα μπήκα μετά, ούτε θυμάμαι τι άλλο είχα εκείνη τη μέρα να κάνω.

Αυτήν την σπάνια αίσθηση του απίστευτα ταιριαστού timing, σαν να βρίσκεις το σωστό κομμάτι του παζλ ανέλπιστα και να κουμπώνει ακριβώς, την άφησα να με διαπεράσει από την ψαλίδα του μαλλιού μου μέχρι τα νύχια χεριών και ποδιών ταυτόχρονα!

Το απόγευμα αφιερώθηκε στη συγκέντρωση των απαραίτητων εγγράφων (letter of interest, βιογραφικά, δείγματα από portfolio κτλ κτλ) και το βράδυ πια είχα κάνει την αίτησή μου. Κάποιες μέρες μετά ακολούθησε και η συνέντευξη. Και πάνω που σκεφτόμουν ότι μάλλον έχει πάει πολύ καλά, τελειώνοντας μου αναφέρουν ότι φέτος είναι όλοι οι υποψήφιοι πολύ αξιόλογοι και η επιλογή θα είναι πολύ δύσκολη, ώστε να γίνει ο καλύτερος δυνατός συνδυασμός…! άλλος ένας μήνας να τρώω νύχια.

26 Μαρτίου μετά από πολλά αστεία περιστατικά που περιελάμβαναν αναπάντητες κλήσεις, αδυναμία τηλεφωνικής επικοινωνίας, πολλήηηη αγωνία και ένα νευρικό πλύσιμο πιάτων μέχρι να περάσει η ώρα (ούτε τηλεφώνημα από γκόμενο πια!), ήρθε η πολυπόθητη απάντηση! Ω, ναι! είμαι μία από τους πέντε!! …Σε αυτό το σημείο, μαλλί, μέτωπο, και μισός εγκέφαλος εκσφενδονίστηκαν σε Αφρικανικό έδαφος. Μέχρι να γίνει το πρώτο skype της ομάδας, ήδη είχε περάσει το Λυβικό πέλαγος και το υπόλοιπο κεφάλι/σκέψη/φαντασία. (Ενημέρωσα την ομάδα με απόλυτη συναίσθηση, ότι θα χρειαστώ μισό εισιτήριο…)

Σοκ και δέος. Όχι από αυτό που μας ταΐζουν τώρα τελευταία. Το άλλο. Το καλό. Συναντήσεις, συνεχής επικοινωνία στην κλειστή ομάδα του facebook όπου καίμε εγκεφαλικά κύτταρα καθημερινώς, άπειρες ιδέες, πολλή όρεξη και καλή χημεία μεταξύ μας, και διάβασμα, διάβασμα, ΔΙΑΒΑΣΜΑ!

Τα υπόλοιπα, καταγράφονται στα posts όπως εμφανίζονται εδώ παραδίπλα.

Αυτό το ταξίδι που ξεκινάει κάπως έτσι, θα ολοκληρωθεί με εκπαιδευτικό υλικό και διάχυση στην εκπαιδευτική κοινότητα, τη χρονιά που μας έρχεται. Ο τωρινός ενθουσιασμός θα δώσει τη θέση του στην αγωνία για να βγει κάτι καλό, χρήσιμο που να εμπνέει. Τι άγχος κι αυτό που θα πρ-… ώπα. Ένα βήμα τη φορά 🙂

 

Εύχομαι με το blog αυτό να μπορέσω να μεταδώσω έστω και λίγο από τα γεγονότα, τα συναισθήματα και τις καινούριες σκέψεις που με κατακλύζουν αυτό το διάστημα. Enjoy!

Νάσια Χολέβα, 2014

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s